16 dingen: mijn einde
Nadat ik naar de begrafenis geweest was van een vriendin van mij die plots haar vader moest missen, besefte ik hoe verschillend uitvaarten kunnen zijn en hoe ik het dan echt níet wil en ook hoe wél. daaruit ontstond een 16 things.
1. mijn wens is om de kist te laten verven, in alle kleuren van de regenboog, hartjes, vlinders, maakt niet uit. zolang mijn kist maar niet saai bruin is.
2. het liefst lig ik niet op mijn rug maar in mijn slaaphouding, een beetje op mijn zij. alsof ik slaap. voor altijd.
3. het liefst blijf ik thuis totdat ik opgehaald word, maar als dat niet kan of men dat niet wil begrijp ik dat ik even ergens overnacht.
4. mij maakt het niet uit of ik begraven wordt of gecremeerd. dat laat ik aan de nabestaanden over. als er iemand is die me dierbaar is die graag terug wil keren naar een plek, dan hoop ik dat het geregeld wordt. stop me in een muurtje, of in de grond, of in het vuur, een lichaam is maar een lichaam. een ziel is onaantastbaar.
5. men hoeft niet traditioneel in het zwart of somber gekleed. het liefst in kleding die zij prettig vinden. kleurtjes. paars. roze. blauw. groen!
6. geen dominee of iemand van een kerk die nabestaanden gaat vertellen hoe mijn leven is geweest. iemand die me na staat of iemand die het namens een ander kan overnemen.
7. geen kerkdienst. geen gebeden. geen bijbelverhalen. niets kerkelijks whatsoever.
8. haal alsjeblieft anekdotes op. hoe maf ik was, hoe raar, hoe gek, hoe truttig, onhandig, hilarisch, typisch.
9. geen brandende kaarsen maar fleurige bloemen;
10. zonnebloemen, gerbra’s in alle kleuren!
11. laat iemand voorlezen uit mijn blog. daar was ik ook ik.
12. laat het samenzijn voor de nabestaanden bestaan uit een lach en een traan. vooral een lach.
13. ik wil sowieso twee liedjes laten horen: Marc Cohn met True Companion en Alanis Morrisette met That I Would Be Good.
14. iedereen mag uit mijn dierbare spullen iets uitzoeken dat hij/zij mee mag nemen naar huis.
15. als er kinderen aanwezig zijn, geef hen een speciaal moment in de uitvaart. geen moeilijke volwassenen taal maar taal die zij begrijpen.
16. laat van mij een paar foto’s zien op een scherm of een filmpje. zo was ik. zo word ik herinnerd.
geplaatst uit naam van Karin
Het staat er zo maar zwart-op-wit. Dan moet het wel zo gebeuren.
Over een jaar of 100.
16 mooie dingen Karin.
Deels zoals jij het wilt, deels laat je het open.
Vooral punt 8 spreekt mij persoonlijk ook erg aan. Verder 16 goeie punten Karin.
Ik heb ook best veel nagedacht over wat ik wel en niet wil als ik dood ben, het laat me meer in het leven staan heb ik gemerkt.
Ik heb er alleen vaak wel een beetje moeite mee als mensen graag willen dat er veel gelachen wordt. Natuurlijk is het mooi om vrolijk terug te kijken op het leven dat iemand geleid heeft, maar er is wel iemand dood en daar hoort ook verdriet bij.
Ik heb lang nagedacht, maar ik kom er niet uit. Ik kan niet zomaar 16 wensen opschrijven want ik denk dat het er niet meer toe doet als het zover is. Ik laat het geheel aan mijn nabestaanden over, ze kennen me
Ik heb altijd gedacht: als ik kom te overlijden dan hoop ik dat zij die om mij treuren, mij een tinekewaardig afscheid zullen geven. En daar blijf ik bij. Ik wil alleen, en dat heb ik kenbaar gemaakt, niet met kleren aan in de kist, maar omhult door een quilt, of deken/dekbed mijn graf in.
[...] waarvan ik naam niet meer wist, stonden twee enorme kaarsen te branden. Ik had ooit gezegd in een 16 things dat ik dat dus echt niet [...]